چاپ نخست: چشمانداز، چاپ پاریس، شماره 5، پائیز 1367.

چاپ دوم: از خفای خود، مجموعهی شعر، انتشارات مزدا، کالیفرنیا 1988 (1367).

ملیحه تیره گل (م. رازین)

نفرین

تو،

ظلم را، حتی، به کلام از خود نمیرانی

و ظالم را، حتی، با سلام

بر سفره میخوانی.

***

ای قوم مستتر!

ای قوم گلههای رام ابدی!

که وصلهی شرم

بر خود دوختی

و با سر به چاه ظلم

درآمدی

و قوت دستهایت را

تنها برای برگرفتن

تخته سنگی

-از کل کائنات

به کار گرفتی

در برنهادن آن بر سر ِ خود.

***

تو "بر خاک دندان کروچهی دشمن"

زانو شکستی،

تو با تاریکی درآمیختی،

خودت را دادی

و شب شدی،

اف که تیغ بابک،

و سربازیی سربدارانت،

یا هشدار خیامت،

خواب خرگوشیی ترا

حتی

لحظهای مواج نکرد.

***

تو ظلم را، حتی، به کلام از خود نمیرانی

و ظالم را، حتی، با سلام

بر سفره میخوانی.

ای قوم منجمد

بریده باد پاهایت،

***

و شما!

ای قومهای رهیدهی تاریخ

تنعم آزادیی سزاوارتان،

گوارایتان.

ملیحه تیره گل، 1366

 

 

2005-2013 by Maliheh Tirehgol. 
To Editor: ghorfeh@mtirehgol.com For Technical Support: techsup@mtirehgol.com
This page was last updated on 09/15/2015 .