غرفهی آخر  مارس 2008

 شعری از

سوسن احمد گلی

 من میشوم

 

شبی که شعلهی آتش

به گیسوانم نشسته باشد!

دلم به شوری

تنم به شوقی

سرم به دار بلند شما

سلام گفته باشد!

 

امروز

امروز از زهِ  کمانِ دیروز

به سمتِ روشن فردا

بی دل

بی پروا

پریده  باشد!

 

این پیکرِ خسته

این صدای تنگِ در گلو بسته

از حصار

از تیر زخم  نگاه شما

رسته باشد!

 

پای برهنه درآستانهی شب

سیاووشی درون شعله میشوم

سمندری

در شوق سوختن

شرابی

در پیالهی مست میشوم

 

من آسمانی پر از ستاره

خورشید و ماه میشوم

امواج درخشندهی نور

در آینهی برگ

من صبح

بیدار میشوم!

 

آبشار میشوم

جاری ز شیب تند صخرهها

در قلبِ خشکِ دشتها

سرریز و پر جنون

رود میشوم

آب میشوم

خاک میشوم

من از درون زمین

دوباره سبز میشوم

دوباره سبز میشوم

تکرار میشوم

تکرار در درون هزار هزار شقایق سرخ

هزارلالهی زرد و بنفش

روییده بر بلندای کوه

سبز برگ درخت میشوم

 

پرندهای آوازخوان

چون باد

 مهاجر

رونده بر هر بام و کوی

شیدایی

شور

بهار میشوم!

 

من خانهای

دیوار نه!

بی دار و بی در میشوم!

 

من میشوم!

من میشوم!

 

شهریور86

 بالای صفحه

2005 - 2014 by Maliheh Tirehgol. 
To Editor: ghorfeh@mtirehgol.com For Technical Support: techsup@mtirehgol.com
This page was last updated on 09/15/2015 .